Obce gatunki ryb w naszej okolicy

/ 3 komentarzy / 8 zdjęć


Postanowiłem opisać kilka gatunków obcych ryb, które można złowić w naszej okolicy, które sam łowiłem...
Zacznę od ryb, które łowi się najczęściej, czyli sumik karłowaty, popularny koluch. Najpierw krótka charakterystyka:

Sumik karłowaty (Ameiurus nebulosus) – gatunek słodkowodnej, drapieżnej ryby sumikowatej. Poławiany i hodowany gospodarczo, poławiany przez wędkarzy, prezentowany w akwariach publicznych.

Występowanie

Ameryka Północna, w wielu krajach introdukowany, również w Polsce, gdzie obecnie występuje licznie, czasami masowo.
Spotykany w wodach wolno płynących i stojących, nad miękkim podłożem, rzadziej w wodach słonawych. Wykazuje dużą odporność na niski poziom tlenu, wysoki poziom dwutlenku węgla oraz zanieczyszczeń, a także na podwyższoną temperaturę wody.

Opis

Osiąga długość ok. 30 cm, maksymalnie 55 cm (W Europie do 30 cm). Wokół otworu gębowego 8 wąsików. W płetwach grzbietowej i piersiowych ostre kolce służące do obrony.
Grzbiet brązowozielony lub ciemnoszary, boki jaśniejsze ze złotym połyskiem, czasem nakrapiane. Brzuch szarawobiały. Wąsy czarne lub czarniawe.

Odżywianie

Żywi się mięczakami, owadami, pijawkami, planktonem, ikrą i małymi rybami.

Rozród

Dojrzewa płciowo w 2-3 roku życia. Trze się w V i VI. W tym czasie brzuch u tarlaków staje się żółtawy lub bladopomarańczowy. Samica buduje gniazdo w płytkiej, zarośniętej wodzie na piaszczystym dnie. Samiec strzeże ikry oraz narybku. W Europie w wieku 4 lat sumik mierzy 18–24 cm.

Znaczenie gospodarcze

Sumik karłowaty został uznany przez Polski Związek Wędkarski za szkodnika. W wydanym przez PZW regulaminie amatorskiego połowu ryb figuruje zapis, że "po złowieniu nie należy go wypuszczać do łowiska, w którym je złowiono, ani do innych wód". Zjada ikrę i narybek rodzimych polskich ryb. Jest również bardzo odporny na niesprzyjające warunki (zanieczyszczenia, susze) itp. Często po wpuszczeniu tych ryb do akwenu wypierają rodzime ryby i stają się w nim gatunkiem dominującym.

W naszej okolice łowiłem koluchy praktycznie wszędzie - Zarzka, Matygi, Wieprz, Wisła, Łacha w Stężycy, Wszelkiego rodzaju starorzecza. Bierze na wszystko!


Trawianka, gołowieszka, rotan, byczek (Perccottus glenii) – gatunek ryby okoniokształtnej, jedyny przedstawiciel rodzaju Perccottus.

Występowanie:

W naturze występuje od Morza Ochockiego, aż po Morze Żółte. Jej obszarem pierwotnego występowania jest środkowy i dolny bieg Amuru z dopływami. W ostatnich latach obszar występowania trawianki znacznie się poszerzył i obecnie jest ona coraz częściej spotykana i odnotowywana w Europie Wschodniej i Środkowej. W Polsce pierwszy raz została stwierdzona w latach 1993-94 w starorzeczach Wisły pod Dęblinem i Kazimierzu Dolnym. To właśnie Wisła jest głównym szlakiem rozprzestrzeniania się trawianki w naszym kraju.

Opis:

Wydłużone ciało i stosunkowo duża, silnie spłaszczona głowa. Długość boczna stanowi 31-40% długości ciała. U ryb młodych jest względnie mniejsza - mieści się 3,5 razy w długości ciała. Pysk jest dość duży w położeniu górnym, sięga za tylną krawędź oka; stanowi prawie 9% długości. Największa wysokość ciała stanowi 22-29% długości. Całe ciało pokryte jest łuską ktenoidalną. Łuska znajduje się również na górnej części głowy. Barwa ciała oliwkowo-zielona, jaśniejsza lub ciemniejsza, w zależności od rodzaju zbiornika. Boki ciała pokryte są nieregularnymi ciemnymi smugami i plamami, bardzo zmiennymi co do intensywności w zależności od barwy dna. Od pyska poprzez oko do końca kości przed pokrywowej ciągnie się dość wąska, ciemna smuga. Na brzuchu znajdują się ciemne nieregularne plamki. Na pierwszej płetwie grzbietowej znajdują się 2-3 ciemne smugi, a na drugiej 2-3 rzędy delikatnych plamek ułożonych poziomo. Podobnie ubarwiona jest płetwa odbytowa i ogonowa.

Tryb życia:

Siedliskiem trawianki są spokojne partie wód, porośnięte obficie roślinnością wodna. Przebywa w starorzeczach, jeziorach, stawach. Większość czasu spędza nieruchomo spoczywając na dnie zbiornika. Jest bardzo odporna na złe warunki środowiskowe. Wszelkie niekorzystne okresu przeczekuje zagrzebana w mule w stanie letargu. W latem w 1998 roku została złowiona w Zbiorniku Włocławskim na Wiśle. Jest niezwykle odporna na deficyty tlenowe i wahania temperatury.

Odżywianie:

Narybek trawianki odżywia się zooplanktonem. W późniejszym okresie życia ryby te żywią się larwami owadów oraz rybami. Trawianka jest drapieżnikiem.

Ciekawostki:

Może pożerać osobniki dochodzące do 2/3 długości jej ciała.

Uwagi:

Jest gatunkiem niepożądanym w naszych wodach. Regulamin Amatorskiego Połowu Ryb PZW w pkt. 3.7. określa - "Raków pręgowanych, raków sygnałowych oraz ryb z gatunku trawianka, czebaczek amurski i sumik karłowaty po złowieniu nie należy wypuszczać ani do łowiska, w którym je złowiono, ani do innych wód."

Trawianki zdarzyło mi się łowić na Zarzece, ale tylko na 1 stawie, w starorzeczach w okolicy Stężycy, gdzie tworzą lokalne populacje. Ciekawostką jest fakt, że pierwsze przypadki łowienia tych szkodników miały miejsce właśnie w naszej okolicy.


Babka łysa, babka gołogłowa (Neogobius gymnotrachelus) - ryba okoniokształtna z rodziny babkowatych.

Zasięg występowania

Strefa przybrzeżna basenów Morza Azowskiego, Czarnego i Kaspijskiego. W Polsce jest inwazyjnym gatunkiem obcym, zaobserwowanym w połowie lat 90. XX w. Występuje w Wiśle, środkowym biegu Bugu i w dolnym biegu Krzny.
Na obszarze naturalnego występowania zasiedla przybrzeżne wody morskie z piaszczystym lub mulistym dnem, wpływa do rzek. W Polsce obserwowana w rzekach z dnem piaszczysto-kamienistym.

Opis

Osiąga maksymalnie 16 cm długości. Żywi się skorupiakami, larwami wodnych owadów, wieloszczetami i małymi rybami. Tarło odbywa od kwietnia do lipca.

Co do babki, to nie złapałem jej nigdy na wędkę, tylko w ręce. Wszędzie w okolicach kamiennych brzegów i zastawek. Babek jest kilka podgatunków i szczerze mówiąc ja nie potrafię ich odrazu odróżnić.


Czebaczek amurski (Pseudorasbora parva) – słodkowodna ryba z rodziny karpiowatych.

Występowanie

Zbiorniki wody stojącej lub wolno płynącej w Azji Południowo-Wschodniej. W Polsce introdukowana prawdopodobnie z materiałem zarybieniowym amura i tołpygi. Spotykany w dorzeczu Wisły i Odry.

Opis

Ciało wydłużone, bocznie spłaszczone, srebrzyste do żółto-zielonego. Otwór gębowy w położeniu górnym, bez wąsików. Łuski duże, srebrzyście lśniące.

Czebaczki osiągają długość 7–11 cm, samice są nieco większe od samców. Dymorfizm płciowy słabo zaznaczony. Żywią się planktonem zwierzęcym, owadami, ikrą i małymi rybami.

Gatunek ekspansywny, uznany za zagrażający gatunkom rodzimym (konkurencja i wypieranie).

W naszej okolicy czebaczki występują w starorzeczach w gminie Stężyca oraz rozlewisku w Wólce Gołębskiej.

Dodam, że trawianki i czebaczki amurskie bardzo fajnie prezentują sie w akwarium.

 


4.9
Oceń
(10 głosów)

 

Obce gatunki ryb w naszej okolicy - opinie i komentarze

użytkownik7463użytkownik7463
0
Trawiankę to ja dobrze znam, paskudztwo straszne. Na moim blogu kiedyś ją opisałem i mam zdjęcia trawianek robione w tym roku. (2009-08-17 21:46)
SumikDestroyerSumikDestroyer
0
jedyna radą jest zatrucie wody w jakim jest obcy gatunek a potem zaczęcie wszystkiego od nowa... macie lepsze pomysły?? (2009-08-28 20:59)
maniek29maniek29
0
zgadzam sie te sumiki som juz wszendze bez wyjontku istna zaraza naszy wod
poadrawiam
(2009-10-04 13:00)

skomentuj ten artykuł