Bogucino

Dojazd z kilku kierunków:
1. z Kołobrzegu drogą wojewódzką 163 i powiatową 141,
2. z Białogardu do Dygowa drogą wojewódzką 163, dalej w lewo skręt w kierunku mostu w Ząbrowie, na pierwszym skrzyżowaniu skręt w prawo drogą powiatową 141,
3. z Kołobrzegu drogą wojewódzką 162 i skręt w lewo w kierunku przepompowni, 4. z Karlina drogą powiatową 150 do Gościna, następnie drogą wojewódzką 162.
Wędkarze łowiący w Bogucinie dzielą rzekę na dwa odcinki:
- górny, prawy brzeg od strony wsi Boucino do ogrodzenia ujęcia wody dla Kołobrzegu
(dojazd 1-2),
- dolny, lewy brzeg, od ogrodzenia ujęcia wody do wsi Rościęcino (dojazd 2-3).
Przed łowieniem idziemy jeszcze ok 2 km w górę rzeki, rozpoczynając wędkowanie od dużego zakrętu. Za zakrętem w prawo rzeka zwęża się nieco i przyspiesza, żłobiąc głęboką rynnę pod lewym brzegiem, którą aż do sosenek dokładnie obławiamy (niestety, musimy liczyć się z utratą przynęt ze względu na powalone do wody drzewa), jednak tę niedogodność na pewno zrekompensują nam złowione piękne łososie (kelty). Znalazły tutaj dogodne miejsce do odpoczynku po odbytym niedawno tarle, a woda i zaczepy zapewniają im w miarę bezpieczne schronienie.
W 2002 roku, od połowy lutego aż do połowy marca na opisywanym odcinku wędkarze złowili ponad 20 łososi o wadze od 5,3 do 12,5 kg, pomimo bardzo wysokiej wody.
„Góra Bogucina to właśnie jedno z dwóch miejsc, obok prostek koło mostu we Wrzosowie, w których szansa złowienia łososia jest największa i jest tylko kwestią czasu oraz wędkarskiego szczęścia.
Szerokość rzeki jest znaczna (do 50 m) przy średniej głębokości do 2 m, poza głębszymi rynnami (ponad 3 m). Lewy brzeg porasta las mieszany z przewagą sosny, a prawy stanowią łąki i pastwiska, brzeg jest wygodny do poruszania się. Pewne utrudnienia wynikają wyłącznie z powodu wysokiego poziomu wody w rzece, głównie w okresie zimowo-wiosennym, lecz i z takim stanem radzą sobie wędkarze, używając neoprenów lub rozpoczynając od zakrętu w olchach.
Rzeka tutaj skręca łagodnym łukiem w lewo, na dnie za kamieniami możemy liczyć na „grubego” srebrniaka. Zaczyna się bardzo ciekawy odcinek, który obławiamy bardzo dokładnie, aż do płotu, wciskamy się także w dostępne „klatki w krzakach - zapewniamy, że warto!
Dalsze obławianie rzeki zaczynamy łowiąc z drugiego brzegu (dojazd 3-4), pozostawiamy samochód przy ogrodzeniu, które doprowadzi nas do rzeki (ok. 200 m).
Wybrzuszenia, zawirowania wody i wystające z niej głazy od razu po zejściu do rzeki zachęcają do zarzucenia wędki, a od naszych kolegów z Kołobrzegu, którzy są ekspertami na „dolnych odcinkach” wiemy, że jeżeli tutaj weźmie ryba, to będzie naprawdę duża.
Poniżej kamieni rzeka poszerza się i wypłyca, polecamy następny fragment, szczególnie jesienią, amatorom lipieni. Złowiono tutaj lipienie o długości powyżej 45 cm. Prosta znowu się poszerza (ok. 50 m), by ponownie ścisnąć swoje wody w kolejnym wąskim gardle. Nasz brzeg aż do kolejnego zakrętu porastają olchy- rzucamy, gdzie tylko uda się nam wejść z wędką, uważając szczególnie na okolice brzegów.
Kolejny zakręt (w lewo) należy do jednych z najładniejszych w dolnym odcinku Parsęty i bardzo łownych. Jest on jednym z najczęściej odwiedzanych odcinków ze względu na urozmaicenia i dobry do jazd.