Jak pech, to pech

Po niestety pechowym, a raczej bardzo pechowym starcie Kubicy w wyścigach postanowiliśmy wraz z kumplami poprawić sobie trochę nastroje i chociaż godzina jak na wyprawę wędkarską nie była rewelacyjna, pojechaliśmy nad Kanał Żerański. Po części koledzy chcieli sprawdzić miejsce przyszłych zawodów. Pogoda była nawet, nawet niebo zachmurzone lekki wiaterek, ale bez deszczu.

Po dojechaniu na miejsce ku naszemu zdziwieniu wcale nie było trudno o miejscówkę ,więc do dzieła. Przygotowaliśmy zanętę uzbroiliśmy sprzęt i rozpoczęliśmy połowy. Nastroje nam się poprawiły humor zaczął wracać. Na kanale nie było wielu wędkarzy. Mimo iż przyroda dopiero się budzi do życia na wodzie można było spotkać przesympatyczną rodzinkę łabędzi, która pływając po akwenie poszukiwała pożywienia. Minęła chyba godzinka naszych wojaży niestety nawet puknięcia nie było, tylko kajakarze, a raczej łódki, które za nimi pływały i mąciły wodę robiąc spore fale zaczęły nas drażnić.

Jedna z nich pływając i nie zważając na innych wpłynęła komuś na sprzęt posypały się różne takie..., po czym owy sternik z wielkimi pretensjami stwierdził iż ten akwen przede wszystkim jest dla żeglugi a dopiero potem dla wędkarzy. Słuchałem tego z pewnym zażenowaniem (dorośli ludzie, jakby było mało miejsca na wodzie). No, ale wracając do połowów, niemożliwe nagle branie spławik schował się pod wodę myślę sobie pierwsza rybka może niezbyt wielka no ale…. Chwytam gwałtownie za wędzisko, zacinam, holuje oczom nie wieże ku mojemu i kolegów zdziwieniu na końcu żyłki ukazuje się RAK z haczykiem w szczypcach.

Nic nie tracąc nadziei donęciliśmy nasze łowisko i po dosyć krótkim czasie następne branie tym razem to nie rak. Okaz jaki złowiłem powalił mnie na kolana BABKA. Po około pięciu godzinach tej nierównej walki moje wyniki to jeden rak, osiem babek i jeden niewymiarowy okoń moi koledzy niestety mieli nieco mniej szczęścia. Nic nie szkodzi do domów wróciliśmy w fajnych nastrojach, a niedługo pewnie znowu gdzieś się pojedzie.