Jezioro Jarnatowskie -Miechowskie

Jezioro Jarnatowskie leży 5 km w linii prostej na północny zachód od Lubniewic i 1 km na północ od wsi Jarnatów. Jego kształt najbardziej zbliżony jest do nieregularnego owalu z przewężeniem, ułożonego dłuższą osią w kierunku SW – NE. Brzegi zbiornika od strony południowej i północnej otaczają morenowe pagórki. Nie są one tak wysokie, czy strome, jak nad pobliskim jeziorem Lubniewsko, a maksymalna różnica pomiędzy lustrem wody i najwyższymi z nich sięga 12 – 13 metrów. Porasta je las sosnowy z ładnymi, liściastymi enklawami.

Przy brzegach jeziora od strony południowej wspaniałe okazy starych dębów. Kraniec zachodni zbiornika sąsiaduje z fragmentem płaskiej, zatorfionej i zakrzaczonej doliny, w niedalekiej przeszłości geologicznej zajmowanej przez to jezioro, wówczas o znacznie większej powierzchni. Z kolei brzeg wschodni, również łagodny, porośnięty jest niewielkim, dość młodym olsem. Zbiornik posiada tylko jeden dopływ. Jest to rów melioracyjny odwadniający kompleks zdegradowanych łąk na południowy – zachód od jeziora. Niestety w ostatnich latach przepływy często zupełnie w nim ustają. Nic dziwnego zatem, że także jedyny odpływ w części północno – wschodniej od lat praktycznie w ogóle nie funkcjonuje. Niegdyś, za jego pośrednictwem istniał stały kontakt hydrauliczny pomiędzy Jeziorem Jarnatowskim a jeziorem Lubiąż, poprzez leżące na jego trasie płytkie J. Żydowskie, które uległo niemal całkowitemu zanikowi i j. Karpnik (Krzywe Małe, Postomsko).

Poziom lustra wody opisywanego zbiornika jest wyraźnie obniżony, do stanów normalnych brakuje ok. 0,5 m. Najlepsze miejsca do wędkowania znajdują się w części wschodniej, a zwłaszcza północno – wschodniej jeziora. Spadki dna są tu najbardziej zdecydowane, w pobliżu znajduje się też jedyny głęboczek. Dno zbiornika budują głównie piaski, ale natkniemy się tutaj także na porozrzucane kamienie. Pas trzcin o przeciętnej szerokości 4 - 5 m otacza wszystkie brzegi akwenu w miarę równomiernie, rozrastając się nieco w części wschodniej. Głównie tutaj też napotkamy na rozproszone skupiska roślin o liściach pływających (nimfeidów).

Głównymi obiektami połowu będzie tutaj płoć, leszcz, krąp, szczupak, okoń oraz lin, karaś pospolity i wzdręga. W Jeziorze Jarnatowskim pływają także bardzo duże osobniki wprowadzanego wcześniej amura białego i oczywiście zróżnicowany wagowo karp z ostatnich zarybień (PZW Gorzów Wlkp.). Ozdobą rybostanu zbiornika jest sandacz i węgorz.

Najdogodniejszy dojazd do jeziora prowadzi od wsi Jarnatów położonej na zachód od Lubniewic, dokąd dostaniemy się asfaltową drogą powiatową. We wsi kierujemy się na północ po bruku z polnych kamieni, a przy wyjeździe po lewej stronie mijamy odnawiany, piękny pałac z zespołem folwarcznym i parkiem dworskim, po czym zagłębiamy się we wspaniałą, szeroką aleję wysadzaną pomnikowymi dębami szypułkowymi. Z prawej strony dochodzi do niej, a następnie towarzyszy, nasyp starej, nieistniejącej lokalnej linii kolejowej. Bruk wkrótce się kończy, a my na rozwidleniu skręcamy w lewo i oto już widzimy prześwitującą pomiędzy olchami taflę wschodniej części jeziora, po chwili przejeżdżamy nad suchym rowem, skręcamy ponownie w lewo, tym razem ostro i docieramy do leśnego parkingu oraz kąpieliska z dużym pomostem. Drugie miejsce postoju dla samochodów wędkarzy wyznaczono przy brzegu południowo – zachodnim akwenu.

"Tekst pochodzi z przewodnika MIĘDZY WARTĄ A PLISZKĄ" i wraz z planem batymetrycznym ma za zadanie promocję powiatu sulęcińskiego".