Jezioro Orliczko

Orliczko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Pniewy. Wieś położona nad jeziorem Orliczko, na skraju Sierakowskiego Parku Krajobrazowego.

Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 116.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Typ jeziora - sandaczowy. Położone jest w bezpośrednim sąsiedztwie wioski Orliczko, której zabudowania leżą na południowo-wschodnim brzegu. Pozostałe brzegi zbiornika stanowią pola uprawne i łąki. Od strony szosy dojazd do jeziora utrudniony, możliwy jedynie przez podwórze gospodarstwa rolnego. Jezioro zasilane jest wodą z pobliskich torfianek i posiada jeden niewielki odpływ.

Powierzchnia jeziora wynosi 21,6 ha. Średnia głębokość wynosi 1,6 m, a maksymalna 4 m. Długość maksymalna Orliczka wynosi 1115 m, a szerokość 215 m.

Dno jeziora jest dość wyrównane z jednym niewielkim głęboczkiem. W dużej części dno jest twarde, piaszczyste, a osady denne nie przekraczają miąższości 30 cm.

Roślinność wynurzona jest stosunkowo uboga, złożona głównie z trzciny pospolitej i pałki wodnej oraz situ.

Roślinność zanurzona to głównie wywłócznik, rogatek i rdestnica, które porastają dno do głębokości 1,5 m, głównie w części północno-wschodniej i południowo-zachodniej jeziora.

Roślinność o liściach pływających to niewielkie skupiska grążela żółtego.

Przeźroczystość wody stosunkowo mała, bo od 0,5 m, latem, do 1 m wiosną i jesienią. Pojawiają się także zakwity fitoplanktonu.

W jeziorze występują: sandacze, węgorze, szczupaki, liny, amury, leszcze, krąpie, karasie, płocie, węgorze, ukleje.

Warunki wędkowania są bardzo dobre jedynie z zachodniego brzegu, gdyż brzeg południowo-wschodni oprócz zabudowy jest dość mocno zakrzewiony. W Orliczku łowi się najczęściej duże leszcze , często też węgorze, sandacze i karpie. Jezioro jest udostępnione do wędkowania wyłącznie z brzegu.