Okoń na jaskółkę i pogrom w Trzebieży

Pogrom w Trzebieży i jaskółka na troku

Pojechałem do Szczecina na sandacze. Jesienią w centrum miasta potrafią całkiem ładnie brać na dropshot i "zwykły" opad, wiec staram się kilka dni wygospodarować na takie miejskie łowienie. Tym razem, Jak to często bywa w naszym pięknym hobby - sandacze nie brały. Po prostu. Zabolało mnie to o tyle, że do Szczecina mam kilkaset kilometrów. Miałem ochotę połowić. A tymczasem przez trzy dni wyskrobałem kilka niewymiarków, dwa piękne rozpióry i kilkadziesiąt drapieżnych leszczy.

Aby przełamać tę passę, namówiłem znajomego na rejs pontonowy po Zalewie Szczecińskim w poszukiwaniu okoni. Bez echosondy, ale za to z niezawodnym nosem osoby wychowanej na tych wodach. Czwartego dnia mojej wyprawy, o 9 rano, zwodowaliśmy naszą nadmuchiwaną jednostkę w okolicy ujścia rzeczki Gunicy. Nie wiało, co na tym zbiorniku jest już częścią sukcesu. Popłynęliśmy na pewniaka do jednych trzcinek, drugich, potem na kant, skarpę, boisko i... ani jednego brania. Z niepokojem zacząłem się przyglądać mojemu znajomemu, a on tylko powtarzał: spookojnie, znaaajdziemy je. No tak, on tu mieszka, więc penie je sobie znajdzie - za tydzień :) Ale już kolejne napłynięcie obudziło we mnie nadzieję – w samej Gunicy były okonie, a właściwie okonki. W końcu zaczęły się jakieś brania. Najskuteczniejszy okazał się przy tym trok i zielonkawe, oliwkowe i zgniłe kolory paprocha. Problem w tym, że rybki nie chciały przekroczyć nawet 15cm.

I wtedy mój towarzysz zawyrokował: ponton na dach i jedziemy do Trzebierzy. No i fajnie. Dość miałem kaleczenia maluchów. Po pół godzinie wodowaliśmy się pośród wysłużonych kutrów. Już z daleka widać było ludzi z wędkami i tysiące oczek i plusków małych rybek na powierzchni portu. Strzał w dziesiątkę – muszą być okonie. Były! I to ile. Trok nie zdążył opadać do dna, kiedy ryby już uciekały z paprochem w pyszczku. W każdym rzucie było branie. I znów okonki były niewielkie, ot, takie 15 – 18cm. Tutaj musiały być większe garbusy bo głęboko i pełno drobnicy. Zaczęliśmy kombinować. Do wody poleciały blaszki, woblery, cykady. To samo. Wróciłem do troka, ale zamiast twisterka-paprocha postanowiłem założyć jaskółkę. Na cieniutkiej żyłce i troku prawdopodobnie praca przynęty to był „niemrawy zdechlak”. I o to chodziło! Kij wygiął się przyjemnie i zagrał hamulec. W końcu pasiak powyżej 25 cm okoń na jaskółkę . Do końca łowienia wyjęliśmy kilka kilogramów takich okoni z większymi rodzynkami włacznie. Już na pewniaka zakładałem różne dropszotowe robaczki i dziwolągi na zwykły haczyk do troka i prowadziłem je bardzo leniwie. Ryby zasysały głęboko i pewnie takie przynęty. Coś musiało im podpasować w braku akcji i miękkiej gumie.

Nałowiłem się w końcu porządnie, a co najważniejsze, poznałem nowy sposób na okonie. Teraz nie mogę się już doczekać aby wypróbować metodę na mazowieckich wodach. Okonie drżyjcie! (z głodu, oczywiście)