Puchar Prezydenta Miasta Pruszkowa 2011

W dniu 18 czerwca 2011 roku, odbyły się zawody wędkarskie o Puchar Prezydenta Miasta Pruszkowa. Gospodarzem zawodów było Stowarzyszenie Wędkarskie Żbik. Oficjalne rozpoczęcie imprezy, która miała miejsce na terenie łowiska Glinki Hosera, nastąpiło o godzinie 9.00.
Zawody rozgrywane były metodą spławikową – gruntową, na tzw. Raczku. Prezes Stowarzyszenia, przywitał przybyłych zawodników, wręczył im regulamin zawodów, po czym przystąpiono do losowania stanowisk.
W zawodach wzięło udział 14 zawodników. Wszyscy zdawali sobie sprawę, że łowisko nie należy do łatwych. Podwodne łąki i pływające po powierzchni zielsko nie napawało optymistycznie. Ponadto na stanowiska wędkujących zawodników, często wkraczały kaczki i rodzina łysek z małymi. Ptaki te doskonale nurkują. Kukurydza, przeznaczona dla karpi, stawała się ich łupem. Tym nie mniej, po godzinie pierwsze karpie i liny lądowały w siatkach zawodników. Najczęściej jednak karpie wygrywały, ratując się ucieczką w pływającą roślinność. Tylko zachowując zimną krew, można było karpia lub lina doprowadzić do podbieraka. Właśnie tej zimnej krwi, najwięcej zachowała, jedyna startująca w zawodach kobieta. Po zważeniu ryb (każda ryba, zaraz po złowieniu, była ważona i uwalniana), ustalono kolejność miejsc:
I. Janina Kaszper, - 3360 pkt.
II. Eugeniusz Koć, - 2380 pkt.
III. Jan Kubacki, - 2220 pkt.
IV. Zdzisław Zakrzewski, -1880pkt.
V. Tadeusz Białczewski, -1580 pkt.
VI. Jan Kołkowski, -1420 pkt.
Ufundowana była również nagroda za złowienie najmniejszej ryby. Zdobył ją Kamil Wronkowski.
Po ogłoszeniu wyników, prezes Stowarzyszenia podziękował za udział w zawodach i poprosił Pana Prezydenta, o wręczenie dyplomów i pucharów.
Plasując się na drugim miejscu, otrzymałem ponadto nagrodę książkową. Była to praca Zdzisława Zaborskiego o niemieckiej zbrodni w obozie pruszkowskim. Książka jest mi o tyle bliska, gdyż o warunkach bytowania w halach warsztatów kolejowych, opowiadała mi ciotka Teresa, pseudonim „Okularnik”, uczestnik Powstania Warszawskiego.
Stary Pruszków, - to druga książka, którą zostałem nagrodzony. Muszę przyznać, że forma popularyzacji historii i zabytków Pruszkowa jest doskonała.
Serdecznie pozdrawiam!