Rozważania na temat moralności, etyki, a hipokryzji...wśród wędkarzy

Rozważania na temat moralności , etyki, a hipokryzji …wśród wędkarzy.

„Psychologowie ewolucyjni twierdzą, iż moralność pomagała rasie ludzkiej w przetrwaniu. Wewnętrzne przekonanie o tym, co jest dobre, a co złe pomagało ludziom jako grupie działać bardziej spójnie i dzięki temu skuteczniej walczyć o przetrwanie” http://pl.wikipedia.org/wiki/Moralno%C5%9B%C4%87


Niejednokrotnie w życiu codziennym możemy się przekonać o mądrości ludowej, przejawiającej się bardzo często w tak przecież popularnych i oddających sedno sprawy, przysłowiach i powiedzonkach. Mam tu na obecną chwilę na myśli przysłowie „Uderz w stół, a nożyce same się odezwą”. Mam wrażenie, że w tym zjawisku można by się doszukiwać pewnej prawidłowości, a może tylko dziwnego zbiegu okoliczności, że wydarzenia jakie mają miejsce w naszym otoczeniu, bardzo szybko znajdują odzwierciedlenie w ocenach materiałów prezentowanych przez innych forumowiczów przy jednoczesnym braku jakichkolwiek komentarzy.
Ileż to złości i zazdrości trzeba mieć w sobie, jaką nienawiścią trzeba pałać i jak przez to trzeba być niebezpiecznym dla otoczenia aby tak się zachowywać? Ileż to fałszu i zakłamania trzeba mieć w sobie, aby nie potrafić się przyznać do błędu, powiedzieć przepraszam i zacząć postępować zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami, normami społecznymi, czy też regulaminami? Jak dotrzeć można do takich jednostek z przekazem, że nie wolno interpretować pewnych rzeczy myśląc tylko o sobie i własnych korzyściach? Złe czasy zniewolenia się skończyły, żyjemy w społeczeństwie demokratycznym, nie należy więc szukać cały czas przeciwników lub wrogów wokół siebie. Podstawową formą postępowania powinien być szeroko rozumiany dialog, tolerancja i umiejętność negocjacji. Umiejętność uczciwego i zarazem odważnego przedstawienie publicznie swojego stanowiska. Przerażającym faktem przy tym wszystkim jest to, że żyjemy w społeczeństwie, które w dużym procencie deklaruje przynależność do kościoła i wyznaje wiarę katolicką. Wiarę, która jak i inne uczy wybaczania, prawdomówności i w końcu miłości bliźniego. Coś tu jednak nie gra, gdyż w życiu codzienny nagminnie spotykamy zgoła inne zachowania. Co się dzieje ze współczesnym człowiekiem, do czego doprowadzi dalszy rozwój społeczeństwa? Może jednak widząc na każdym kroku wzajemną wrogość, agresję w zachowaniach zarówno na ulicy, w sklepie, a także bardzo często nad wodą powinniśmy trochę wyhamować i zastanowić się nad samym sobą. Do kogo nam bliżej, do istoty, która myśli tylko o zaspokojeniu elementarnych potrzeb, czy też do człowieka, który powinien się cechować wrażliwością, uczuciem i chęcią pomocy bliźniemu?

„Nie można żyć szczęśliwie, nie żyjąc godnie, moralnie i uczciwie. — Epikur” http://www.cytaty.info/temat/moralnosc/2