Rzeka Parsęta- Miechęcino

Dojazd z Kołobrzegu i Karlina drogą wojewódzką 163.
Samochód pozostawiamy we wsi koło zbiornika wodnego (pozostałość po młynie i kuźni) i polami idziemy w kierunku rzeki przed wsią Miechęcino (około 400 m). Charakterystycznym punktem, do którego mamy dojść, jest szeroki zakręt, gdzie Parsęta płynie łagodnym łukiem. Na wylocie zakręt mocno zwęża się, a na jego dnie zalegają duże kamienie.
Rzeka mniej więcej do wysokości wsi jest niewątpliwie jednym z najgłębszych odcinków na całej Parsęcie. Pojedyncze doły o głębokości przekraczającej 4 m, płynące w wąskim korycie, wśród przybrzeżnych zarośli i krzaków są praktycznie nie do obłowienia, a na dodatek posiadają dodatkowe „atrakcje” w postaci kołków - pozostałość po starej Faszynie. Jakie ryby kryją te doły możemy się tylko domyślać?!
Sąsiadują one z nieco lepszymi miejscami i tam możemy pokazać, na co nas stać. Nie ma ich co prawda dużo, jednak pozwalają na sprowokowanie troci poprzez wypuszczenie i przytrzymanie w nurcie woblera, a nuż któryś z olbrzymów da się skusić i zaatakuje naszą przynętę.
Przedstawiony fragment rzeki w krzakach jest trudny technicznie i stanowi spore utrudnienie dla wędkarzy. Dalej jest już dużo łatwiej, niestety, nadal utrudnienia w łowieniu powodują kołki po starej faszynie, głównie na zewnętrznych łukach, mniej więcej do dużego zakrętu przed topolami.
Miejscówka ta jest chyba najbardziej znaną po wcześniej wymienionych - „tarliskach i bukach, znajdujących się pomiędzy Daszewem a Poczerninem.
Za łukiem rzeki w lewo zaczyna się prosta, gdzie Parsęta płynie wśród olbrzymich, starych topól. Dno rzeki wybrukowane jest dużymi kamieniami, których, czym dalej od zakrętu, zalega proporcjonalnie mniej (odcinek ma ok 1 km długości). Szerokość rzeki od około 8 m na przewężeniach, do ponad 30 m na płaniach.
Po następnym kilometrze rzeka skręca w lewo i nurt zwalnia, ponownie skręca, tym razem ostro w prawo pod kątem 90 stopni, i ponownie przyspiesza. Następny odcinek musimy ominąć ze względu na bardzo gęste zarośla porastające brzeg. Rzeka oddala się od skraju lasu na odległość około 80 m i płynie w starej dolinie aż do mostu w Bardach.
Rybostan nie ulega zmianie. Oprócz spiningistów odcinek ten jest bardzo często odwiedzany przez łowców lipieni, łowione są tutaj również duże szczupaki.
Pozostałości po faszynie z różną gęstością towarzyszyć nam będą aż do Ząbrowa.