Koń, jezioro i obornik

Tym razem coś innego i nie koniecznie dla rozrywki.
Spinningujemy bez większych efektów już trzecią godzinę, pogoda nie odpuszcza. Mgła, przenikliwy wiatr wschodni Z odległości kilkudziesięciu metrów obserwujemy jak biedna szkapina gospodarza z ledwością ciągnie, w sumie niewielki wóz z obornikiem składowanym na pryzmy w bezpośredniej bliskości jeziora. Kursów było kilka, więc się trochę tego nazbierało. W tym miejscu skarpa jest bezpośrednio pochylona ku jezioru. Na pewno dostaniemy kolejną dawkę azotów i innych ciekawych składników sprzyjających procesowi zakwitów wody. Skalę zakwitów w tej części zatoki widać dokładnie wczesną wiosną, kiedy resztki roślinności zanurzonej i wynurzonej są wręcz oblepione zielonym glonami.
O zaletach obornika i jego wpływie na środowisko wodne poczytamy m.in. w poniższym materiale.
Wpływ składowania obornika na gruncie na zanieczyszczenie gleby w wody związkami azotu http://bit.ly/104ITfm
Przepisy prawne Unii Europejskiej zezwalają na zastosowanie nawozów naturalnych (gnojowicy, gnojówki, obornika) w ilości nie przekraczającej 170 kg azotu (N) w czystym składniku na 1 hektar użytków rolnych. Wymagania stawiane budowlom rolniczym służącym do magazynowania obornika, gnojowicy i gnojówki podaje Ustawa z dnia 10 lipca 2007 roku o nawozach i nawożeniu[2]. http://pl.wikipedia.org/wiki/Gnojowica