Może być więcej sandaczy

Sandacz to typowy mieszkaniec rzek jak i zbiorników zaporowych. Coraz częściej spotyka się go również w jeziorach. Najodpowiedniejszym środowiskiem dla mętnookiego są zbiorniki zasobne w plankton roślinny i zwierzęcy. Przezroczystość akwenów nie powinna przekraczać latem 90cm.

Sandacz odbywa tarło wiosną(od końca kwietnia do połowy czerwca) kiedy temperatura wody wynosi 12-15"C. Dojrzałość płciową osiąga w wieku 3-4lat. Ikrę składa na roślinności lub podłożu t w a r d y m .Wylęg żywi się planktonem. Osobniki 15-20cm odżywiają się rybami , wśród których dominują płoć i okoń.Intensywność żerowania młodych sandaczy jest największa w miesiącach letnich.Tempo wzrostu sandacza jest szybkie , a jego mięso wysoko cenione.
Czteroletni sandacz osiąga długość 50cm i masę 1kg. Rekord Polski w długości tego gatunku ustanowił Dariusz Szwed w 2004r z okazem 108cm.

W zbiornikach , w których występuje stado podstawowe można zwiększyć liczebność sandaczy budując krześliska(gniazda tarłowe) , na których tarlaki mogą złożyć produkty płciowe.
Najodpowiedniejsze są gniazda z ram o powierzchni 1-2m kw. , wyłożone gałązkami drzew iglastych lub siatką dederonową. Krześliska ustawia się na tarliskach , gdzie mogą one stać w czasie rozwoju zarodkowego , tworząc właściwe siedlisko dla ikry i wylęgu. Można je również przenieść do stawów narybkowych lub bezpośrednio do innych zarybianych zbiorników
Innym sposobem jest nawiezienie kamieni bądź grubego żwiru w okresie zimy na taflę lodu.
Po nadejściu wiosny materiał osadzi się na dnie , tworząc miejsca tarłowe.



Wykonując sztuczne tarliska , dajemy możliwość przeprowadzenie tarła dojrzałym osobnikom.