Magia bocznego troku

Łowiąc z kolegą okonie zdumiewał mnie fakt, że On miał nawet do czterech razy więcej brań niż ja. Łowiliśmy w tym samym miejscu , mieliśmy podobne kije, oraz identyczne linki i przynęty : woblery, rippery, kopyta, twistery (te same kolory i wielkości). Różniła nas w zasadzie metoda połowu, ja łowiłem na spinning tradycyjnie, a On łowił na boczny trok.
Gdy kończyliśmy łowienie, wniosek nasuwał się jeden, w bocznym troku jest coś magicznego, prowokuje okonie do ataku bardziej niż inne metody, efekty są dobre nawet gdy sporo ryb, się nie zapina.
Zachowania okoni gdy żerują są dość specyficzne. Okonie są rybami polującymi przeważnie grupowo. Gdy pasiaki upatrzą ofiarę, jeden ze stada podejmuje pościg, pozostałe jemu towarzyszą płynąc za nim, jakby asekurowały jego atak.
Gdy łowimy na boczny trok i ciągniemy zestaw obok grupy okoni, drapieżniki odnoszą wrażenie, że został zainicjowany atak na ofiarę. Symulacją takiego ataku jest zestaw bocznego troku , gdzie nasza przynęta na przykład kopyto, goni „uciekający” ołów. Okonie podejmują asekurację ataku, zbliżywszy się do naszego zestawu orientują się, że goniący jest obcym , więc może być ich ofiarą. Przeważnie w tym momencie, najbardziej pobudzony drapieżnik atakuje podaną przynętę.

W tym sposobie polowania, okoń praktycznie zawsze atakuje rybę od strony ogona.
W bocznym troku są najczęściej używane przynęty gumowe ( twistery, rippery , kopyta ) rzadziej woblery, blaszki, obrotówki . Hak jigowy na który jest nabijana przynęta gumowa,wystaje mniej więcej w połowie grzbietu rippera lub kopyta. Natomiast w twisterach wychodzi w połowie przynęty, na końcu cylindrycznego korpusu, gdzie zaczyna się wiotki ogonek.Takie zbrojenie sprawia , że atakujące ryby, nie mogąc połknąć większej części przynęty, urywają im ogonki. Wędkarze mają liczne brania lecz nie zawsze mogą skutecznie zaciąć.

Aby takim sytuacją zapobiegać dobrze jest dozbroić gumę na miękko( tak aby dozbrojenie nie zakłócało pracy przynęty). Drugi hak, umieszczamy na ogonku rippera lub kopyta ( twistera w taki sposób dozbroić nie można). Należy pamiętać aby główki jigów były jak najlżejsze (1 do 3 gramów), prezentowane przynęty mają od 2,5 do 5 cm długości, natomiast zastosowany ołów główny waży około 10 gramów.


Okonie są wspaniałymi wzrokowcami , mimo to warto dodatkowo nęcić zapachem, umieszczając APETYZER na agrafce przy samej główce jiga. Drapieżniki chętniej biorą gdy oprócz ładnie wyglądającego obiadu dodatkowo smakowicie pachnie.

Równie bardzo dobrymi przynętami w bocznym troku są małe woblery (długość 2,5 do 5 cm). Aby wzbogacić nęcenie zapachem i smakiem umieszczamy APETYZER na kotwicy ogonowej. Gdy woblery posiadają dwie kotwiczki, odczepmy kotwiczkę brzuszną ( zmniejszy to, ilość zahaczeń kotwicy za linkę główną, podczas wyrzutu).

W naszych polskich wodach śródlądowych drapieżniki : sumy, szczupaki, sandacze, okonie , węgorze ... mają prawie to samo menu. Skuteczne atraktory ,które mają wabić określony gatunek ryb, okazują się równie dobrymi wabikami na pozostałe drapieżniki. Jeżeli łowimy okonie a stosujemy atraktor "Sandacz Okoń" i przez dłuższy czas nie mamy brań, warto zastosować inny atraktor "Sum Węgorz" lub "Szczupak". Często takie posunięcie, okazuje się strzałem w dziesiątkę. Dlaczego tak się dzieje... nie wiadomo. Po prostu ryby też mają swoje zachcianki.

Dogodnym rozwiązaniem jest gotowy przypon bocznego troku, z jednego kawałka żyłki, który możemy przywiązać do linki głównej. Przypon bocznego troku składa się z przyponu przynęty, zakończonego agrafką lub krętlikiem z agrafką, oraz przyponu ołowiu do którego bezpośrednio przywiązany jest ciężarek(ołów). Uniwersalna długość przyponu przynęty to 50 do 60 cm , a długość przyponu ołowiu to 20 do 30 cm . Zastosowana agrafka w takim zestawie umożliwia nam , łatwą i szybką wymianę przynęt. Nie zalecam stosowania w zestawie dodatkowych agrafek i krętlików. Wbrew pozorom to one są przyczyną plątania zestawów.
Znając pomysłowość wędkarzy, każdy może modyfikować taki zestaw pod własne potrzeby.
Udanych łowów.
Robert Sobczak