Metody połowu szczupaka

W poniższym tekście zamieściłem wiele informacji dotyczących metody połowu szczupaka metodą spinningową w rzekach różnej wielkości a ponadto jest tu kilka porad odnośnie dobierania sprzętu oraz przynęt. Mam nadzieję że mój tekst pomoże początkującym wędkarzom i życzę im powodzenia w tegorocznych wyprawach na szczupaki.

Na podstawie moich doświadczeń mogę polecić wybór dwu kijów spinningowych: lżejszego, o masie wyrzutowej do 30 g, długości 240 – 300 m oraz cięższego, o długości 270 – 330 m, przystosowanego do przynęt o masie do 50 – 60 g. Obydwa wędziska powinny mieć akcję szczytową (szybką).Wybór długości wędziska dobieramy do warunków łowiska (rzeka, jezioro, wędkowanie z brzegu lub z łodzi).

Średniej wielkości kołowrotek spinningowy wysokiej klasy, dobrze układający żyłkę, z płynnie działającym hamulcem, minimum z dwoma, a jeszcze lepiej z trzema szpulami zabezpieczyć może potrzeby obu typów wędzisk. Na szpulach wygodnie jest mieć następujące rozmiary żyłek: 0,22 i 0,25 (fluo) oraz 0,30 mm lub plecionkę o średnicy 0,16 – 0,18 milimetra. Żyłka fluo służyć ma do prowadzenia przynęt w trudnych warunkach łowiska, pomiędzy zaczepami, roślinnością itp., natomiast plecionka lub gruba mocna żyłka umożliwia głębokie łowienie ciężkimi przynętami w rzekach o silnym nurcie i dużej ilości zaczepów.

Uważam, że wszystkie przynęty są dobre na szczupaki, pod warunkiem że są duże. Spory drapieżnik uderza w duży wabik. Jeśli chcemy złowić ładnego zębacza, nie bójmy się wielkiej wahadłówki czy obrotówki nr 5.
Moimi ulubionymi wabikami są największe rippery Mannsa i duże obrotówki Meppsa z chwościkiem. Wiosną dobre są też woblery srebrzysto – czarne o wysmukłym kształcie i spokojnej akcji.

W małych rzekach i kanałach rzadko można złowić medalowego szczupaka. Można to osiągnąć najczęściej wtedy, gdy rzeczka przepływa przez jezioro lub jest na niej utworzony zbiornik zaporowy. I właśnie z tych zbiorników wchodzą do rzeki na tarło dorodne okazy, które pozostają tam, czasami aż do nadejścia letnich wysokich wód.

Stanowiskiem szczupaka w małych rzekach może być każdy głębszy dołek , osłonięty roślinnością wodną lub nabrzeżną. W ciekach uregulowanych płotkami faszynowymi szczupaki stoją w ich pobliżu, zwłaszcza w miejscach ocienionych przez drzewa, krzewy, a nawet kępy większych traw. Łowienie w małych wodach jest trudne, lecz emocjonujące. Metody połowu szczupaka tym sposobem na niezwykle ostrożnego w nich szczupaka jest łowienie dobrze znanym pstrągarzom sposobem z podchodu. Oczywiście jeden kij, lekki sprzęt i ekwipunek, zachowanie ostrożne i spokojne.

Zanim zbliżymy się do brzegu z dalszej odległości musimy ocenić miejsce, wytypować ewentualne stanowisko szczupaka, wybrać drogę skrytego podejścia do niego i sposób podania przynęty. Nie możemy iść brzegiem rzeki, bo wypłoszymy szczupaka. W tych najczęściej czystych i niegłębokich wodach najlepiej zdają egzamin przynęty lekkie, dające się prowadzić płytko – małe woblery,lekko obciążone rippery i sredniej wielkości błystki obrotowe.

Rzeki średniej wielkości, szczególnie o naturalnym, nie uregulowanym biegu, posiadają wiele stanowisk odpowiadających szczupakowi. Są to, oprócz większych ""głęboczków"" o ciemnym dnie, doły za przeszkodami w nurcie,głębokie korytarze wolnej wody pomiędzy płatami roślinności czy też wreszcie zagłębienia za przekosami.Głębsze wyrwy brzegowe i zatoczki, zwłaszcza porośnięte zanurzoną lub pływającą roślinnością wodną lub zarośnięte trzciną, tatarakiem, pałką wodną odcinki brzegów, są potencjalnymi stanowiskami szczupaków.

W wielkich, nizinnych rzekach szczupaki zajmują typowe stanowiska przez cały rok. Jedyny wyjątek od tej zasady stanowi okres tarła płoci, krąpia, uklei, który gromadzi szczupaki w okolicach tarlisk na intensywne żerowanie. Takie miejsca należy dokładnie obławiać i to w różnych porach dnia. Typowymi stanowiskami szczupaków są ostrogi zwane też główkami oraz utworzone przez nie zatoki z krążącym prądem wirowym.


Tekst przygotowany na konkurs wedkuje.pl.