Żabie Doły

Żabie Doły (historia) – kilka stawów powstałe po wyrobiskach rudy cynku i ołowiu, które były wydobywane już od XII wieku. Opuszczone wyrobiska górnicze często ulegały zawałom, a na powierzchni tworzyły się niecki, leje i zapadliska. W wyniku tych działań powstawały obszary podmokłe, zalewiska i stawy. Obniżeniu terenu przyczyniły się również prowadzone 300m. głębiej wydobycie węgla kamiennego.
Największy zbiornik, położony w północnej części Żabich Dołów, został utworzony w celu zgromadzenia wody na potrzeby powstałej w latach 20-tych XX wieku kopalni rud cynku i ołowiu. Woda pobierana z tego zbiornika służyła do flotacji wydobytych rud i wraz ze skałą płynną była wylewana do osadników.
W 1990 roku zaprzestano prac wydobywczych i tym samym składowania odpadów poflotacyjnych.
Żabie Doły znajdują się w rejonie uprzemysłowionym o wysokim poziomie zanieczyszczenia, dlatego też zoolodzy zaskoczeni byli gdy na początku lat 80-tych XX wieku, okazało się, że teren ten upodobały sobie ptaki należące do grupy wodno-błotnych. Znalazły tu dobre warunki lęgowe głównie ze względu na istniejącą strukturę roślinności. W latach 90-tych XX wieku stwierdzono od 1 do 2 par bąka, który znalazł się w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt i jest uznany za narażony na wyginięcie. Rozpoczęły się starania o uznanie Żabich Dołów za zespół przyrodniczo-krajobrazowy objęty ochroną. Starania Katowickiego Koła Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego i Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Przyrody "pro Natura" zakończyły się sukcesem i zespół Przyrodniczo - krajobrazowy "Żabie Doły" został utworzony na mocy Rozporządzenia Nr 29/97 Wojewody Katowickiego z dn. 6 lutego 1997 roku na obszarze 226,24 ha.

Stawy są na bieżąco zarybiane. Występują tu głównie gatunki ryb spokojnego żeru tj. karp, lin, płoć, karaś.

Opiekunem stawu jest Koło PZW nr 004.