Brak brań? - okoń nigdy nie zawiedzie

Podejrzewam że każdy z nas, kiedy okazywało się że większe drapieżniki na łowisku nie biorą (lub co gorsze nie występują), postanawiał zapolować na mniejszą, ale za to liczniej występującą rybę, jaką jest okoń. I to właśnie zainspirowało mnie do napisania swoich spostrzeżeń co do sposobu połowu tego drapieżnika.

Jak wszyscy na pewno wiedzą okoń jest rybą stadną dzięki czemu natrafiając na jednego okonia natrafiamy prawdopodobnie na całą ławice. Ta reguła nie tyczy się jednak większych osobników, które są raczej samotnikami. Z mojego doświadczenia wynika że drapieżnik najczęściej przebywa tam gdzie jest najwięcej jego naturalnego pokarmu W postaci drobnych rybek tzw. "Drobnica". Teraz pozostaje nam pomyśleć gdzie zbiera się owy rybi drobiazg. Zbiera się on w miejscach przeważnie płytkich, zarośniętych, blisko trzczcin lub w pobliżu np. powalonych drzew. Jednym słowem tam gdzie ma dobre schronienie.

Teraz nasuwa się pytanie na co łowić. Powszechnie stosowanymi skutecznymi przynętami na "garbuska" są małe gumki w kolorze denaturat i motoroil lub niewielkie obrotówki o numerach od 0 do 1 czasami 2.Często sprawdza się standardowy Mepps Black Fury.Wyjątkiem potwierdzającym regułę może być fakt, że wiosną na Narwii w okolicach Ostrołęki łowiłem piękne garbusy na obrotówkę Meppsa srebrną z czerwonym korpusem oraz czerwonym chwościkiem o rozmiarze nr. 4.Po założeniu identycznej blaszki lecz o numer większej intensywność brań pozostała niezmieniona zwiększył się jednak wymiar łowionych ryb. Po opadnięciu przynęty na dno, odczekujemy sekundę, i rozpoczynamy powolne prowadzenie wabika jak najbliżej dna, od gwałtownego poderwania. Sposób ten bardzo intryguje pasiaki, najwięcej brań występuje zaraz po poderwaniu. Jeżeli naszym problemem jest "zielsko", które stale doczepia się do naszej przynęty, lub parametry sprzętu nie pozwalają na zbyt odległe rzuty lekkim paproszkiem, to proponuję założyć boczny trok który powinien rozwiązać nasz problem. Dobrym pomysłem jest również łowienie na małe agresywnie pracujące woblerki.

Najlepsze będą oczywiście te które będą dobrze widoczne w wodzie np. jaskrawo czerwone. Kolor działa na okonie jak płachta na byka więc warto zadbać o odpowiednie ubarwienie przynęty. Moją ulubioną przynętą przynętą jest mały twister koloru denaturat z czerwoną główką. Miałem na tą przynętę bardzo dobre efekty (ilościowe) w lipcu roku 2007 na Jeziorze Wałpusz.
Bardzo ważne jest również aby łowiąc w przejrzystej wodzie zakładać cienką żyłkę, rozsądną propozycją wydaje się żyłka 0.16, która jest w miarę wytrzymała ale mało widoczna. Zupełnie nie na miejscu wydaje się natomiast stalka która skutecznie odstrasza okonie od pobicia. Lecz jeśli łowiąc okonie mamy cichą nadzieję na szczupaka to musimy się liczyć z tym że na żyłkę 0.16 bez przyponu raczej nie uda nam się wyholować ładnego szczupaka.

Łowiąc okonie warto również wypróbować metodę na "żywca" bo przecież nic lepiej nie imituje pokarmu okonia jak żywa rybka. Według mnie bardzo dobrym "żywczykiem" jest mała uklejka która może nie jest tak wytrzymała jak płotka ale za to powszechnie występuje we wszystkich polskich łowiskach i nie będziemy mieć problemów z jej złowieniem. Żywca możemy złowić już na łowisku, używajmy do tego małego haczyka bez zadziorowego. Pamiętajmy również o tym aby nie przenosić ryb złowionych w jednym łowisku do łowiska drugiego ponieważ ryby mogą być nosicielami różnych chorób na które ryby z nowego łowiska nie są uodpornione.

Wracając do kwestii okonia muszę przyznać że nie bez znaczenia pozostaje również wybór wędziska do połowu tego drapieżnika. Wędka musi charakteryzować się dużą amortyzacją i giętkością szczytówki co pozwoli na dobre zniwelowanie charakterystycznych drgań wytwarzanych przez okonia w trakcie holu. Drgania te mogą spowodować spięcie się ryby. Sam do połowu okonia używam bardzo dobrego wędziska Team Dragon o długości 270 i ciężarze wyrzutu od 4g do 21g. Na koniec Życzę wszystkim połamania kija i apeluje o wypuszczanie ryb z powrotem do wody.