Ryba solona suszona

RYBA SUSZONA SOLONA

„ Do alkoholu potrzebna jest zakąska: ser, kiełbasa, ryba lub owoce. Znamienne było dawniej zakąszanie suszonym, solonym leszczem, którego patroszyliśmy na gazecie podczas picia. Obecnie ten zwyczaj wypierany jest przez gotowe „birki” – małe suszone paczki z rybami, które, jak chipsy kupujemy w sklepie”.
http://www.koniecswiata.net/europa/rosja-czesc-europejska/encyklopedia/ludzie-i-kultura/

Och tak, takie smaki pamięta się bardzo długo. Pierwszy raz spotkałem się z tym wynalazkiem w jeszcze ZSRR, właśnie we wspomnianym w jednym z artykułów Sołniecznogorsku ( w Google Solnechnogorsk) w obwodzie moskiewskim. Miejscowi mówili na rybę „podleszczyk”. Solony, wysuszony na słońcu serwowany na miejscowej gazecie. Odrywając małe pasemka raczono się nimi podczas picia piwa lub wódki.

Wczoraj gdy wspominałem o tej potrawie postanowiłem sprawdzić dane w internecie i oprócz przepisów na ryby przyrządzone w Rosji trafiłem na portugalskie i skandynawskie, a nawet nasze naukowe opracowanie „Postępy w technologii solenia i marynowania ryb”.
http://ryby.rsi.org.pl/dane/download/postepy_w_technologia.pdf

Więcej nie miałem już okazji spróbować tego wynalazku. Kto wie, może w tym roku spróbujemy jakiegoś przepisu!!!
Poniżej przytaczam kilka przykładów przygotowania tego specjału wraz z adresami.
1. „Ulubioną potrawą Portugalczyków jest bacalhau, czyli dorsz solony, suszony, a potem moczony i przez Islandii czy Norwegii, to nadal wcinają soloną, suszoną rybę,..”
http://gala.onet.pl/1,1572960,1,1,robert_maklowicz,gwiazdy.html
2. „Wiele gatunków ryb nadaje się do suszenia, ale tradycyjnie suszy się na Islandii głównie: dorsze, łupacze i sumy. Znakomite harðfiskur można zrobić też z flądry, a w niektórych regionach Islandii suszy się też palie wędrowne”.

Suszenie palii po islandzku:
Ponieważ jest to ryba tłuściejsza niż poprzednie, suszenie musi przebiegać szybciej, żeby uniknąć zepsucia. Filetujemy rybę i przecinamy wzdłuż na 2 lub 4 paski, w zależności od wielkości ryby. Nie rozcinamy pasków do końca, a zostawiamy ok. 2 cm nieprzeciętnej skóry. Następnie przecinamy mięso w poprzeczne paski o szerokości ok. 1 cm, uważając, żeby nie rozciąć skóry. Nasze dzieło nazywa się teraz po islandzku: riklingur. Zawieszamy teraz rybę na kołku i pozwalamy wyschnąć, jak w poprzednim przypadku.
Po wyschnięciu, rozcinamy nożyczkami ponacinane wcześniej kawałki ryby, a mięso łatwo można oderwać od skóry. Tego gatunku ryby nie trzeba zbijać tłuczkiem, chyba, że ciągle jest dla nas za twarda.
Ryby można też suszyć tylko patrosząc i odcinając głowę. W takiej postaci nazywają się: skreið. Suszą się wtedy wolniej, mają mocniejszy smak i muszą być przed spożyciem mocniej zbite.
http://pychotka.pl/przepisy-kulinarne/ryby/suszone-ryby.html

Zdjęcie pochodzi z materiału http://www.scigacz.pl/zdjecia/gallery/turystyka_motocyklowa/Syberian_Express_motocyklem_po_Rosji/Suszone_Ryby_Syberia.jpg.html


Zobacz także:
Przepis na Sandacza smażonego
Przepis na szczupaka pieczonego
Przepis na suma pieczonego
Karp po żydowsku
Karp Pieczony
Karp wigilijny
Przepisy na karpia pieczonego